Wandelen door IJstijd en langs Hunebedden

Drenthe, Nieuws

Op een mooie februarimiddag worden we met een groep van 9 personen door Marie bij de hand genomen, om een wandeling te maken in een uniek stukje historie van het Nederlands landschap. Vanuit de hypermoderne experience-woning in Exloo geeft Marie een inleiding over de historische grond, waarop dit huis gebouwd is. Marie is archeologe en naarmate de middag vordert, blijkt dat ze op iedere vraag een enthousiast en duidelijk antwoord heeft.

Marie vertelt over de verschillende IJstijden, die ons land heeft gevormd. Ook horen wij hoe de bevolking al duizenden jaren het land naar eigen inzicht inricht en uitbreidt. Het stukje land waar we echter nu zijn, beschikt vanuit de prehistorie over een rijke bodem, die nu nog altijd zichtbaar is.

We trekken dan ook allemaal maar snel onze wandelschoenen aan, zodat we kunnen beginnen aan de wandeling over de drassige paden in de Hondsrug.

We wandelen eerst een stukje over het fietspad, waarna we via een pad van veldkeien de moderne wereld verlaten. Als we halverwege het pad terugkijken, dan zien we pas het hoogteverschil, die is ontstaan door de twee ijstijden. We verlaten het pad en lopen over natte paden het bos in. Marie laat ons stoppen bij een verhoging in het bos. Op het eerste oog lijkt het niet bijzonders, maar als Marie vertelt over de verdwenen Hunebedden, dan komen de vragen uit de groep toch los.

Het maakt ons nieuwsgierig en we lopen snel door op zoek naar een echte hunebed. Onderweg vertelt Marie ons echter nog over boommarterpoep, een omgekeerde hunebed en andere leuke wetenswaardigheden.

Uiteindelijk komen we dan toch bij een grote gerestaureerde hunebed, vervormd door de tijd, maar vooral ook door mensenhanden. Met bewondering voor mens en natuur beginnen we aan de laatste etappe van onze wandeling. Ook in dit laatste deel zien we hoe eeuwen van natuurbewegingen de natuur heeft gevormd en hoe wij mensen dit enigszins proberen te beperken. Kleurrijke vormen in het bos worden afgewisseld met weidse uitzichten over de Hondsrug. Moe, maar zeker voldoen komen we terug in onze eigen wereld, waarin de warmte ons tegemoet komt en we nagenieten onder het genot van een warme kop koffie of thee.

Gerelateerde berichten

No results found

Menu